Jeżeli ktoś to dlaczego nie ja?

,,Rozczarowani, oskarżamy się nawzajem o nieumiejętność budowania wspólnoty. Albo popadamy w „pobożny” aktywizm sądząc, że kolejne akcje, spotkania, plany i dyskusje przybliżą nas do ideału. Niewątpliwie nie można siedzieć z założonymi rękami, ale — z drugiej strony — warto przypomnieć sobie to, co napisał Jan Paweł II w „Novo millennio ineunte”: „Nie, nie zbawi nas żadna formuła, ale konkretna Osoba oraz pewność, jaką Ona nas napełnia: Ja jestem z wami! Nie trzeba zatem wyszukiwać «nowego programu». Program już istnieje: ten sam co zawsze, zawarty w Ewangelii…” (nr 29).”

Fragment: http://www.opoka.org.pl/biblioteka/T/TA/TAP/parafia_40posoborze.html

I co tutaj więcej dodawać?

Ostatnio kilka razy natrafiłem na problem ,,rzeczy oczywistych”. Szczególnie w rozmowach apropo Ruchu Światło-Życie. Chciałbym napisać parę słów na ten temat.

Na Oazie chodzi między innymi o to, żebyśmy jako animatorzy prowokowali ludzi do stawiania sobie pytań z ,,wysokiej półki”. Pytania te na początku ludzi fascynują…ale powiedzmy sobie szczerze, że odpowiedzi do których wtedy dochodzimy zdecydowanie domagają się w przyszłości pogłębienia… Do tego pogłębienia jednak już doprowadzić się nie da. Stawiam pytania na które ludzie ,,oburzają się”, że muszą odpowiadać na takie banały (?). Wpadamy w taką pułapkę – umiemy odpowiedzieć na każde pytanie nam postawione….i zadowala nas już tylko to…. ważne, że umiemy – nie ważne jak. To jest to co każdy chyba na Oazie zauważył tj. syndrom ,,uniwersalnych odpowiedzi”.

Odpowiedzi których sobie udzielamy są absolutnie dalekie od naszego codziennego życia. Podam przykład, aby zilustrować o co mi chodzi. Pytam: co to znaczy być dojrzałym chrześcijaninem. 99% Oazowiczów odpowie – zachowywać przykazanie miłości. To jest dobra odpowiedź, ale co ona wnosi? Niewiele…….dlaczego zatem nikt nie próbuje z takiego pytania wyciągnąć czegoś nowego….wiara ma być żywa tj. za każdym razem starajmy się jakiś nowy aspekt tego wyciągnąć! Przecież można by odpowiedzieć: ,,być dojrzałym chrześcijaninem to m.in nie prowokować innych do robienia czegoś wbrew sobie dla mojej osoby”. Taka odpowiedź jest ostra….daje do myślenia, prowokuje mnie do rachunku sumienia….po prostu ożywia moją wiarę. Przecież można wyciągać takie odpowiedzi nawet na tak ,,oklepane” pytanie. Przecież o to chodzi w charyzmacie Oazy między innymi – przekładać wiedzę na język konkretu…

Pytanie czy rozwiązaniem tej sytuacji jest wymyślanie przez animatora coraz ciekawszych i bardziej zawiłych pytań które nadal byłyby wyzwaniem dla uczestników? Według mnie zdecydowanie nie….powiem nawet więcej – moim zdaniem taka postawa jest krzywdzeniem tych ludzi. Ja uparcie stawiam te podstawowe (nudne) pytania….i nie pozwalam odpowiadać ogólnikami, torpeduje milionem pytań, aby osoba odpowiadająca ,,przekonała” (mnie i siebie), że wie co mówi. Tylko czasami łatwo stracić wiarę w słuszność takiej metody….bo ludzie nie rozumieją dlaczego im się te pytania zadaje….dlaczego oni ,,nie idą dalej” tylko ciągle np. mówią o tym co to znaczy być Kościołem. Pokusa jest duża… otworzyć 10 trudnych książek, wynaleźć z nich 5 zakręconych pytań i stanąć na spotkaniu i rozkoszować się tym, że uczestnikom się podoba.

Zastanawiam się nad tym (nie po raz pierwszy zresztą) jak powinno wyglądać moje ,,wymaganie” od innych. Chodzi konkretnie o to czy mam prawo cokolwiek od innych egzekwować na Oazie. Przecież całość opiera sie na wolności… To taki dziwny temat – wydaję mi się ze wszyscy wokół mnie mają bardzo konkretne ,,silne” zdanie na ten temat, tak jakby mieli tę sprawę bardzo przemyślaną. Wiem natomiast, że jest tak, że na Oazie nie porusza się nigdzie tego tematu…chyba że na KODA na której jeszcze nie byłem. Wydaje mi się, że oczekują ode mnie niektórzy abym pogroził palcem mojej grupie…no bo co mogę więcej? To taki problem jaki mają także nauczyciele w szkole…bo w oparciu o co oni mogą egzekwować? Tylko i wyłącznie w oparciu o oceny/zachowanie….a opieranie się na takiej motywacji do dobra jest…,,dalekie od ideału” (pomijam fakt, że w wypadku Ruchu pozostawałoby mi tylko powiedzieć ,,musicie to zrobić bo nie pojedziecie na rekolekcje”). Odruchowo nie chcę w ten sposób ,,prowadzić” grupy…czy mogę mieć o to do siebie pretensje?

Ciekawy jestem czy tylko ja widzę różnice między słowami ,,wymagac” a ,,egzekwować” (słownik języka polskiego jednak podaje podobne znaczenie obu słów).

Przeglądam właśnie tą stronę siedząc w Krakowie. Z prawdziwa przykrością muszę stwierdzić, że mój poprzedni wpis znikła gdzieś w niewyjaśnionych okolicznościach…. Chciałam aby było wiadomo wszystkim, którzy trafią do tego miejsca w sieci, że bardzo cieszę się z faktu powstania tej strony. Mam nadzieję, że da ona wam tak wiele jak wiece daje jej autorowi.

pozdrawiam

beata

Niedawno pożyczyłem sobie tablet. Całkiem przyjemne, proponuje każdemu choćby zetknąć się z tym narzędziem. Dziwnie zabrzmiałoby gdybym napisał, że ,,nie mam ostatnio czasu” i to dlatego nic się tutaj nie zmienia. Mam czas, ale inwestuje go w pisanie od zera nowego CMS’a dla pewnej grupy – www.abstract.aei.pl/epsylon/oaza/

Muszę przyznać, że zaskakująco dużo satysfakcji daje mi stworzenie tego małego zakątka na sieci. Nigdy bym się tego po sobie nie spodziewał. Na razie nie bardzo jest co pisać rzeczy nowych – trzeba poumieszczać tutaj to wszystko co już było.

Przeczytane niedawno (po raz kolejny):

“It seems to be one of the fundamental features of nature that fundamental physical laws are described in terms of mathematical theory of great beauty and power, needing quite a high standard of mathematics for one to understand it. You may wonder: Why is nature constructed along these lines? One can only answer that our present knowledge seems to show that it is so constructed. We simply have to accept it. One could perhaps describe the situation by saying that God is a mathematician of a very high order, and He used very advanced mathematics in constructing the universe. Our feeble attempts at mathematics enable us to understand a bit of the universe, and as we proceed to develop higher and higher mathematics we can hope to understand the universe better.”

Paul Dirac

To pierwszy tekst jaki wpisuje na tej stronie. Parę godzin pracy – na dworze już jaśnieje. Czy warto było? Myślę, że tak – warto czasami zrobić coś zupełnie samemu. Właśnie się tak zamknąć z sobą i muzyką…Powstaje teraz oczywiste pytanie: na ile będę tą stronę rozwijał? Myślę, że mam już dosyć sporo rzeczy które przydałoby się zebrać w jednym miejscu na jakimś www. Jest to całkiem niezła okazja do uczynienia tego. Dlaczego tutaj takie różne rysunki? Odpowiem krótko – bo sprawiało mi przyjemnośc ich stworzenie. Pomimo, że nie jest to oczywiście coś wielkiego sprawiało mi to wiele satysfakcji. To było zupełnie inne doświadczenie. Fajnie czasami jest zrobic coś takiego dla siebie nietypowego.